ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ( ΕΟΚ ) αριθ. 4087/88 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 30ής Νοεμβρίου 1988 για την εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών franchise

ΣΗΜΑ θεωρείται κάθε σημείο επιδεκτικό γραφικής παραστάσεως, ικανό να διακρίνει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες μιας επιχειρήσεως από εκείνα άλλων επιχειρήσεων. Μπορούν να αποτελέσουν σήμα ιδίως οι λέξεις, τα ονόματα φυσικών ή νομικών προσώπων, τα ψευδώνυμα, οι απεικονίσεις, τα σχέδια, τα γράμματα, οι αριθμοί, οι ήχοι, συμπεριλαμβανομένων των μουσικών φράσεων, το σχήμα του προϊόντος ή της συσκευασίας του. Ως σήμα θεωρείται και ο τίτλος εφημερίδας ή περιοδικού. Σήματα που δεν πληρούν τους όρους του Ν. 2239/1994 δε γίνονται δεκτά (π.χ. δεν γίνονται δεκτά σήματα που είτε στερούνται διακριτικού χαρακτήρα, είτε συνίστανται αποκλειστικά από σημεία ή ενδείξεις, που είναι δηλωτικές του είδους, της ποιότητας, των ιδιοτήτων, της ποσότητας, του προορισμού, της αξίας της γεωγραφικής προέλευσης ή του χρόνου παραγωγής, είτε συνίστανται αποκλειστικά από σημεία ή ενδείξεις που έχουν καταστεί συνήθη στην καθομιλουμένη ή στη θεμιτή και πάγια πρακτική των συναλλαγών, είτε αντίκεινται στη δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη, είτε μπορούν να παραπλανήσουν το κοινό).

Είναι συνήθης σχεδόν σε κάθε συμφωνία δικαιόχρησης, η ρήτρα με την οποία ο Δικαιοπάροχος επιβάλλει στους Δικαιοδόχους του να προμηθεύονται τα προϊόντα του Συστήματος, κατ’ αποκλειστικότητα ή σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα, είτε απευθείας από τον ίδιο είτε από υποδεικνυόμενους από αυτόν προμηθευτές.

Είναι συνήθης σχεδόν σε κάθε συμφωνία δικαιόχρησης, η ρήτρα με την οποία ο Δικαιοπάροχος επιβάλλει στους Δικαιοδόχους του να προμηθεύονται τα προϊόντα του Συστήματος, κατ' αποκλειστικότητα ή σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα, είτε απευθείας από τον ίδιο είτε από υποδεικνυόμενους από αυτόν προμηθευτές.

Η βασική ορολογία του franchising.

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2790/1999 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1999, για την εφαρμογή του άρθρου 81 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών.

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) ΑΡΙΘ. 2790/1999 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 81

ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 3 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΚΑΘΕΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΚΑΙ

ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΜΕΝΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ

Ο επιχειρηματίας που αποφασίζει να αναπτυχθεί με τη μέθοδο του franchise, θα πρέπει να σχεδιάσει και να αποφασίσει τον τρόπο της εδαφικής - γεωγραφικής του ανάπτυξης λαμβάνοντας υπόψιν βεβαίως για τη λήψη της απόφασής του αυτή τις διαφορετικές επιλογές που διαθέτει προς το σκοπό αυτό.

Παρόλο, λοιπόν, που η πιο συνήθης μορφή παραχώρησης εδαφικής αποκλειστικότητας από μέρους του Δικαιοπαρόχου είναι αυτή κατά την οποία ο Δικαιοδόχος έχει δικαίωμα μόνο για ένα σημείο σε ορισμένη αυστηρά προσδιορισμένη γεωγραφική περιοχή (νομού, δήμου κ.λπ.), ωστόσο είναι δυνατή η παραχώρηση σε Δικαιοδόχο του δικαιώματος εκμετάλλευσης περισσότερων σημείων υπό το ίδιο Σύστημα Δικαιόχρησης. Σε αυτή την περίπτωση ο Δικαιοπάροχος έχει στη διάθεσή του τις εξής επιλογές γεωγραφικής ανάπτυξης:

>        Την ανάπτυξη με Master Franchising (Κύρια Δικαιόχρηση)

>        Την ανάπτυξη με Area Franchising (Περιφερειακή Δικαιόχρηση)

>        Την ανάπτυξη με Subfranchising (Υποδικαιόχρηση)

Η επέλευση της λήξης ή λύσης της Σύμβασης Franchise επιφέρει μια σειρά αποτελεσμάτων από τα οποία, ανάλογα με τη φύση τους, άλλα επέρχονται σε κάθε περίπτωση, και ανεξαρτήτως των ειδικότερων συνθηκών, και άλλα εξαρτώνται από το λόγο διακοπής της συνεργασίας, τις συμφωνηθείσες ρήτρες που περιέχονται στη σύμβαση, τις αρχές της καλής πίστης κ.λπ.

Είναι γεγονός ότι οι συνέπειες της λύσης μιας σύμβασης franchise αφορούν κυρίως στο Δικαιοδόχο καθώς αυτός είναι που υποχρεώνεται με τη λύση της συνεργασίας να αλλάξει το σύνολο της επιχείρησής του και να το προσαρμόσει στα νέα δεδομένα.

NEED HELP? (x)