Mε την υπ’ αριθ. 6280/2004 απόφασή του το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) έκρινε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά Δικαιοδόχου, ο οποίος μετά τη λήξη της σύμβασης δικαιόχρησης, που επήλθε λόγω καταγγελίας της σύμβασης από τον Δικαιοπάροχο, συνέχισε να διατηρεί το σήμα του Δικαιοπαρόχου και να παρέχει τις ίδιες υπηρεσίες όπως και στο παρελθόν, αυξάνοντας μάλιστα τα καταστήματα που μέχρι τότε διατηρούσε από ένα σε δύο !!!!!

Σημαντικές θεωρούμε τις κατωτέρω σκέψεις της απόφασης που παραθέτουμε προς περαιτέρω προβληματισμό:

«Η λύση της συμβάσεως Franchising με καταγγελία εμφανίζει ένα διττό προβληματισμό: Από το ένα μέρος βρίσκεται το άξιο προστασίας δικαίωμα του δότη για επιχειρησιακό αυτοπροσδιορισμό και ελεύθερη επιλογή συνεργατών, είναι δε απολύτως θεμιτή και συνάδει προς την οικονομία της ελεύθερης αγοράς η προσπάθεια του δότη franchising να αυξήσει τα κέρδη του, ακόμα και όταν αυτό επιτυγχάνεται τελικώς εις βάρος του λήπτη (π.χ. όταν η λύση της συμβάσεως αποσκοπεί στη μετέπειτα δραστηριοποίηση του δότη στην περιοχή που δραστηριοποιείτο μέχρι τώρα ο λήπτης, με τη μορφή υποκαταστήματος κλπ). Από το άλλο μέρος ο λήπτης, ο κατά τεκμήριο ασθενέστερος εν σχέσει προς τον δότη, έχει ενδεχομένως προβεί σε επενδύσεις ή άλλες δαπάνες, επιβληθείσες εν πολλοίς από το δότη, τις οποίες πρέπει να αποσβέσει. Έτσι προκειμένου για σύμβαση franchising ορισμένου χρόνου, η λύση της επέρχεται είτε με την παρέλευση του συμφωνηθέντος χρόνου είτε με την έκτακτη καταγγελία της από το συμβαλλόμενο, στο πρόσωπό του οποίου θεμελιώνεται δικαίωμα καταγγελίας για σπουδαίο λόγο. Σπουδαίο λόγο που δικαιολογεί την έκτακτη καταγγελία franchising ορισμένου χρόνου, αποτελεί κατ’ αρχήν η υπαίτια παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων από το ένα μέρος. Αλλά και ανυπαίτιοι λόγοι μπορούν να δικαιολογούν δικαίωμα έκτακτης καταγγελίας, εφόσον η συνέχιση της συμβάσεως αντίκειται προφανώς στα εύλογα και δικαιολογημένα συμφέροντα του ενός μέρους Σημειώνεται ότι όποιος προβαίνει σε έκτακτη καταγγελία της σύμβασης, πράττει αυτό με δικό του κίνδυνο, γιατί αν κριθεί από το δικαστήριο ότι δεν είναι αληθινός ο λόγος ή δεν είναι σοβαρός, η καταγγελία δεν επιφέρει τη λύση της σύμβασης, αλλά αυτή παραμένει ισχυρή και ο καταγγείλας καθίσταται υπερήμερος οφειλέτης της δικής του παροχής και υπερήμερος δανειστής ως προς την παροχή του ετέρου.

Περαιτέρω η απόφαση, ελέγχοντας τις πράξεις και παραλείψεις του Δικαιοδόχου (παραβάσεις τόσο όσο αφορά την εφαρμογή των κατευθύνσεων του Δικαιοπαρόχου και των προγραμμάτων του όσο και παραβάσεις οικονομικών υποχρεώσεων που προέκυπταν από τη σύμβαση), δέχθηκε ότι συνέτρεχε σπουδαίος λόγος για την καταγγελία της σύμβασης. Μάλιστα θεωρήθηκε ότι η εγχείριση στον Δικαιοπάροχο συναλλαγματικής, την οποία περαιτέρω αυτός οπισθογράφησε σε δανειστή του και η οποία μετέπειται σφραγίσθηκε δυσφήμησε τον Δικαιοπάροχο και είχε ως αποτέλεσμα να πληγεί καίρια η αξιοπιστία του και η φερεγγυότητά του στους εμπορικούς κύκλους).

Στη συνέχεια, το Δικαστήριο διατύπωσε τη σκέψη ότι η δήλωση του Δικαιοδόχου ότι δεν αποδέχεται την καταγγελία, όταν αυτή τελεί υπό προθεσμία, συνιστά επείγουσα περίπτωση και επικείμενο κίνδυνο και δικαιολογεί τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων άμεσα. Τούτο διότι η χρήση του σήματος από τον Δικαιοδόχο, παρά την καταγγελία της σύμβασής του, πιθανολογείται βάσιμα ότι θα προκαλέσει σύγχυση του καταναλωτικού κοινού, το οποίο θα θεωρήσει ότι ο Δικαιοδόχος εξακολουθεί να αποτελεί μέλος του δικτύου, αν και τούτο δεν είναι αληθές και, κατά συνέπεια, θα εξακολουθεί να προσέρχεται στο κατάστημά του. Επιπρόσθετα, την αντίληψη αυτή του καταναλωτικού κοινού πιθανολογείται ότι θα ενισχύσει το γεγονός ότι εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το σήμα του Δικαιοπαρόχου σε συνδυασμό με τα ακόλουθα στοιχεία: α) ο Δικαιοδόχος θα εξακολουθεί να παρέχει υπηρεσίες όμοιες με αυτές που μέχρι παρείχε, β) ο Δικαιοδόχος θα εξακολουθεί να στεγάζεται στο ίδιο ακίνητο που στεγαζόταν καθ’ όλη τη διάρκεια ισχύος της μεταξύ τους σύμβασης, του οποίου η οπτική εικόνα έχει παραμείνει αναλλοίωτη, γ) ο Δικαιοδόχος θα παρέχει τις υπηρεσίες του όχι μόνο στο ίδιο ακίνητο αλλά και στην ίδια γεωγραφική περιοχή, στην οποία έχει γίνει γνωστός  και δραστηριοποιείται επί σειρά ετών.

Η απόφαση, τέλος, α) υποχρέωσε τον Δικαιοδόχο σε παράλειψη της παροχής υπηρεσιών ομοίων με αυτές του Δικαιοπαρόχου, τις οποίες ανέλυσε, τόσο γενικά στη γεωγραφική περιοχή που του είχε παραχωρηθεί, όσο και εντός του ακινήτου που ασκούσε τη δραστηριότητά του για ένα έτος μετά την επέλευση των αποτελεσμάτων της καταγγελίας της σύμβασης., β) απαγόρευσε στον Δικαιοδόχο να χρησιμοποιεί με οποιοδήποτε τρόπο τα Εγχειρίδια και βιβλία του δικτύου του Δικαιοπαρόχου και να αναπαράγει, με οποιοδήποτε τρόπο, εν όλω ή εν μέρει το περιεχόμενό τους ή να διαθέτει αυτά ή κάθε είδους αντίγραφό τους σε τρίτους είτε σε έγγραφη είτε σε ηλεκτρονική μορφή και διέταξε τη συντηρητική κατάσχεση όλων των ανωτέρω εντύπων που βρίσκονταν στην κατοχή του Δικαιοδόχου.

Της υπόθεσης επίκειται σημαντική δικαστική συνέχεια, δεδομένου ότι ο Δικαιοδόχος με τις ενέργειές του, που μοιάζουν με σάλτο μορτάλε, έχει καταφέρει σημαντικό πλήγμα στη φήμη του Δικαιοπαρόχου, στην περιοχή του.

NEED HELP? (x)
MESSAGE