Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο ενδιαφερόμενοι, ένα ποσοστό της τάξεως του 30% των οικονομικά μη ενεργών Ελλήνων, διερευνούν στο franchising τις επιλογές που έχουν, με στόχο να ξεκινήσουν τη δική τους επιτυχημένη επιχείρηση, με όσο το δυνατόν εγγυημένη ασφάλεια, βέλτιστες συνθήκες εργασίας και ικανοποιητικό εισόδημα.

Η βασική επιχειρηματική αναζήτηση, είτε μέσω franchise, είτε μέσω αυτόνομης δραστηριότητας, αφορά στην έναρξη ενός καταστήματος που προσφέρει μια αξιοπρεπή απασχόληση:

  • Με μια λογική επένδυση, μικρότερη των 80,000 Ευρώ

  • Με καθαρές μηνιαίες απολαβές, με τον δικαιοδόχο να ασχολείται ενεργά στην επιχείρησή του, από 1,500 έως 3,500 Ευρώ, ανάλογα με το ύψος της επένδυσης και την συμμετοχή του στη λειτουργία

  • Ευχάριστες συνθήκες εργασίας, με ικανοποιημένους πελάτες, χωρίς ιδιαίτερο άγχος

Σαφέστατα, το franchising υπερτερεί τα μέγιστα σε σχέση με μια αυτόνομη δραστηριοποίηση, καθώς προσφέρει:

  • Αρχική τεχνογνωσία, μέσω εκπαίδευσης στις διαδικασίες λειτουργίας

  • Συμπιεσμένο κόστος αρχικής επένδυσης και ταχύτητα στην κατασκευή του καταστήματος

  • Συνεχή υποστήριξη με νέα προϊόντα, εκπαίδευση και ενημέρωση στις τρέχουσες εξελίξεις του εκάστοτε κλάδου

  • Συνεχείς προωθητικές ενέργειες και διαφήμιση

  • Μεγαλύτερα μεικτά περιθώρια, λόγω οικονομιών κλίμακος και καλύτερες τιμές αγοράς πρώτων υλών και εμπορευμάτων

  • Γνωστό brand που προσελκύει πελάτες και αποπνέει εμπιστοσύνη

Ωστόσο, η μείωση της καταναλωτικής δαπάνης έφερε στην επιφάνεια τα παγόβουνα των αδυναμιών αρκετών δικαιοπαρόχων, τα οποία εστιάζονται σε δυο τομείς:

  • Την οργανωτική αδυναμία τους, με ελλιπείς ως ανύπαρκτες υποδομές

  • Την έλλειψη ικανότητας να αναβαθμίσουν το concept και ειδικά σε κλάδους όπου διαδραματίζονται σοβαρές εξελίξεις

Παρατηρήθηκε, λοιπόν, το φαινόμενο κατάρρευσης αρκετών μικρών δικτύων, οι επιχειρηματίες των οποίων είχαν - θεωρητικά τουλάχιστον - στο πλάνο τους τη δημιουργία υποδομών με σκοπό την υποστήριξη και εξυπηρέτηση των συνεργατών τους.

Πάντα αρθρογραφούμε και τασσόμαστε υπέρ των λιτών δομών, ωστόσο κάθε δίκτυο που αριθμεί σε 5 με 10 σημεία οφείλει να διασφαλίσει τα ελάχιστα, όπως:

  • Επάρκεια διαδικασιών και υποδομών logistics, με σκοπό την ύπαρξη αποθεμάτων και την ικανότητα τροφοδοσίας των δικαιοδόχων

  • Οργανωτική υποδομή, αν μη τι άλλο - με τις ελάχιστες θέσεις, που να καλύπτουν τις ανάγκες γραμματειακής υποστήριξης, marketing, επιθεωρητών δικτύου

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι τίτλοι τέλους ακολούθησαν την επιπολαιότητα των δικαιοπαρόχων ή και τον υπερβολικό αρχικό ενθουσιασμό τους σε αρκετές περιπτώσεις, όπως σε αλυσίδα υποδημάτων που μετά από μια αναλαμπή ανάπτυξης 20 σημείων κατάρρευσε, αλυσίδας ζαχαροπλαστείων που μετά από ανάπτυξη αρκετών ετών, η μητρική εταιρεία δεν ακολούθησε επενδυτικό πλάνο παράλληλο με την ανάπτυξη που ήρθε. Οι περιπτώσεις είναι αρκετές και η απόλυτη καταστροφή ήρθε τα δυο τελευταία έτη, με παραδείγματα από κάθε κλάδο, και με πολλές περιπτώσεις να συνδυάζονται από κακή αξιοποίηση των τάσεων της αγοράς (βλ. frozen yogurt και donuts).

Εν κατακλείδι, οι βασικές αιτίες που οδηγούν στην κατάρρευση των δικτύων franchise αποτελούν ένα συνδυασμό ελλιπούς οργάνωσης, χαμηλής επιχειρηματικής ικανότητας, αδυναμίας σχεδιασμού και εφαρμογής διαρθρωτικών αλλαγών, γρήγορης ανάπτυξης που δεν ακολουθείται από τις ελάχιστες επενδύσεις εκ μέρους των δικαιοπαρόχων.

NEED HELP? (x)