Η οικονομία της χώρας κινείται πλέον με χαμηλές προσδοκίες ανάπτυξης και όλα τεκμηριώνουν το γεγονός ότι έχουμε εισέλθει σε μια τροχιά μακροχρόνιας ύφεσης. Εν μέσω των προσπαθειών της κυβέρνησης να μας απαλλάξει από το δόγμα της σκληρής λιτότητας, αυτό των συνεχομένων προγραμμάτων στήριξης, το franchising αποτελεί το επίκεντρο όλων όσων επιθυμούν την αυτο-απασχόληση, αλλά και όσων διαβλέπουν ευκαιρίες μέσα στην κρίση.
Αφήνοντας στην άκρη όλα όσα είναι γελοία, από τα virals για τα βαρου-fingers (μια χαρά έπραξε!) μέχρι τις ανακοινώσεις των βουλευτών μας για τα πολιτικά μορφώματα και τις ιδιοτυπίες της Προέδρου της Βουλής (πολύ καλά πράττει!), χωρίς να πάψουμε να συμμετέχουμε, έστω και μέσω fb - εν μέσω καναπεδιάς, ας επικεντρωθούμε στα δικά μας οικονομικά και στις δικές μας ανάγκες.
Όσα θέματα και αν έχουν οι Βόρειοι με τους Νότιους Ευρωπαίους, όσο σκληρός και αν είναι ο νέος πόλεμος της Ελλάδος κατά της Γερμανίας (Ναι! Εμείς τον ξεκινάμε!), όσο κι αν είναι φανερό ότι το οικοδόμημα του Ευρώ αποδομείται, όσο κι αν κινδυνεύουμε από κούρεμα καταθέσεων (παίζει κι αυτό!), ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για 'μας και για τα παιδιά μας.
Ένα καλό της κρίσης είναι ότι η μικρομεσαία τάξη, από τη μια έχασε την οικονομική της θέση και πήγε μερικά σκαλοπάτια κάτω, από την άλλη ανέβηκε (ελπίζω!) επίπεδο γνώσης, αποκτώντας - βιαίως -επαρκείς σχετικά γνώσεις σε οικονομικά, πολιτικά, γεωπολιτικά και δημοσιονομικά θέματα. Αν αγνοήσουμε τις κομματικές προκαταλήψεις και εμμονές – βάση των οποίων μεγάλωσαν οι γενιές των 40 και άνω, θα κατανοήσουμε ότι το πολιτικό σκηνικό έχει αλλάξει ριζικά και όροι, όπως αριστερός και δεξιός ή πράσινος και κόκκινος, δεν έχουν νόημα στις νέες γενιές και εύχομαι να απαξιωθούν απόλυτα στο άμεσο μέλλον. Πού ανήκει ένας άθεος εθνικιστής; Σε ποιο κόμμα εντάσσεται ένας νεαρός περιβαλλοντολόγος startuper;
Το νέο κύμα της πολιτικοποίησης, πέρα από χρώματα και προσκόλληση σε μια και μόνο ιδεολογία, το νέο πολιτικό κύμα, εκκολάπτεται στις νέες γενιές που μεγαλώνουν μέσα σε αστείρευτες διαδικτυακές πηγές γνώσης, δίνοντας απήχηση στο εύλογο συμπέρασμα ότι κάθε Μαρξ, Κέινς και οιοδήποτε άλλος έθεσαν μια βάση, σύμφωνα με τις εμπειρίες τους και την εποχή τους, δεν διατύπωσαν αξιώματα – τα οποία (αυτά των θετικών επιστημών), αν μη τι άλλο, ισχύουν στον τρισδιάστατο κόσμο μας και ενδεχομένως αποτυγχάνουν (ή προσαρμόζονται) όταν θέσουμε ένα ή δυο ακόμη άξονες. Κανένας οικονομολόγος δεν είναι ισάξιος στο πνεύμα με τον Πυθαγόρα ή τον Αϊνστάιν, καθώς πολύ σωστά έχει αναφέρει ο Γιάνης για τη γενικότερη επιπολαιότητα που χαρακτηρίζει το συνάφι τους. Κοινή συνιστώσα του Νέου Πολιτικού Κύματος είναι αυτή που ορίζουν οι Αξίες που υπηρετεί, είτε είναι υπέρ της ανθρωπότητας (βλ. περιβάλλον, πείνα, γήινοι πόροι), είτε υπέρ της ολιγαρχίας, του έθνους, της τεχνολογίας, των μειονοτήτων, του πολιτισμού ή συνδυασμός αυτών.
Επιστρέφοντας στις δικές μας ανάγκες, σε μια ανύπαρκτη αγορά εργασίας, σε ένα περιβάλλον με ακαθόριστο ακόμη (!) μέλλον, η λύση για όσους θέλουν να δουλέψουν, και όχι στους τζίτζικες κατά φιλοσοφία και τρόπο ζωής, σε αυτούς που μπορούν να σηκώσουν τα μανίκια και να φτιάχνουν 500 καφέδες ημερησίως (!) και όχι στα γραβατωμένα (πρώην και νυν) στελέχη με κινητό, εταιρικό αυτοκίνητο και όρεξη για κουβέντα και μόνο, προβάλλει – ίσως μία και μόνο, το franchising.
Το franchising έχει αποδείξει τόσο την αντοχή του στην ύφεση, όσο και τις δυνατότητες ανάπτυξης εντός και εκτός συνόρων. Πλείστα είναι τα παραδείγματα των αλυσίδων franchise που τα τελευταία έτη γνωρίζουν θεαματική διείσδυση στην αγορά και ταυτόχρονα δημιουργούν εκατοντάδες θέσεις εργασίας. Πλείστα τα παραδείγματα νέων επιχειρηματιών που με όρεξη, δέσμευση και μετά από σωστές - αν και τυχαίες ενίοτε - επιλογές, τα καταφέρνουν, να διακριθούν στον στίβο της αγοράς και να επιβιώνουν επάξια, κερδίζοντας την πολυπόθητη ευημερία.
Το franchising εμπεριέχει δομημένη καινοτομία, οργανωμένη δομή αέναης βελτίωσης, αυτό είναι το σωστό franchise, το franchise που πετυχαίνει, είτε παρουσιάζοντας πραγματικές καινοτομίες όπως το νέο concept της IQ Parfumerie στα αρώματα, είτε (μικρο)καινοτομεί σε παραδοσιακούς κλάδους, όπως τα Coffee Island που τόλμησαν να διαθέσουν στα καταστήματά τους single origin coffees, συμβατές με nespresso κάψουλες με φρεσκοαλεσμένο καφέ, μηχανές syphon για το σπίτι, γραφείο κ.ο.κ. Ο μύθος ότι το franchising αφορά σε συμβατικές μη καινοτόμες ιδέες έχει καταρριφθεί προ πολλού.
Το franchising περιορίζει τη δημιουργικότητα και όποιος με ιδέες και ανοιχτό μυαλό δεν αξίζει να εγκλωβισθεί σε συγκεκριμένα προϊόντα, αισθητική καταστήματος, τρόπους εξυπηρέτησης. Μα ναι, όποιος έχει όρεξη να ξεκινήσει το δικό του concept, φυσικά και να το κάνει, αν θεωρεί ότι μπορεί να βρει το ιδανικό product mix και τους άριστους προμηθευτές που θα του εξασφαλίσουν ποιότητα και τιμή, ας το κάνει. Απλά να ξέρει ότι θα κάνει λάθη και θα του πάρει κάμποσο χρόνο μέχρι να τελειοποιήσει το δικό του concept και σχεδόν ποτέ δεν θα επιτύχει τα προνόμια που προσδίδουν οι οικονομίες κλίμακος και το brand name των αλυσίδων franchise. Ποιο αυτόνομο κατάστημα coffee to go μπορεί να ανταγωνισθεί τα Coffee Island; Αν πάλι, έχει στο μυαλό του κάτι που δεν υπάρχει στην αγορά και έχει εντοπίσει κενό και ευκαιρία, φυσικά και να προχωρήσει μόνος του και εδώ είμαστε να το αναπτύξουμε μέσω franchise! Καταρρίπτεται, λοιπόν, και ο μύθος περί περιορισμού και ευελιξίας, καθώς είναι πολλά – πάρα πολλά αυτά με τα οποία είναι ελεύθερος ο επιχειρηματίας να δημιουργήσει, να σκεφτεί και να βελτιώσει. Άλλωστε, ποια αλυσίδα franchise δεν είναι ανοιχτή σε νέες ιδέες και προτάσεις;
Ένα άλλο θέμα που απασχολεί πολλούς ενδιαφερόμενους είναι τα royalties, δηλαδή πόσο τοις εκατό στον τζίρο τους θα τους χρεώνει ο δικαιοπάροχος. Είναι κάτι το οποίο είναι παντελώς αδιάφορο και αρνούμαι ενίοτε να το συζητήσω! Σκεφτείτε την περίπτωση που σε ένα café το food cost είναι 37% με αγορά του καφέ ας πούμε 19 Ευρώ ανά κιλό και μηδενικά royalties και μια άλλη περίπτωση με τον καφέ (τον ίδιο!) να πωλείται 14 Ευρώ το κιλό, με το food cost να διαμορφώνεται στο 32% και τα royalties να είναι 3%. Τα royalties είναι γνωστά με την πρώτη ανάγνωση π.χ. μέσω του Franchise.GR, το food cost το μαθαίνετε στην συνάντηση ενημέρωσης που θα κάνετε. Τελικό αποτέλεσμα μεικτού κέρδους αφαιρουμένων food cost και royalties είναι στην πρώτη περίπτωση 63% και στην δεύτερη 65%, άρα η δεύτερη περίπτωση θεωρητικά είναι αποδοτικότερη, κάτι το οποίο σε πρώτη ανάγνωση δεν το ξέραμε. Προχωρώντας την σκέψη μας λίγο βαθύτερα, κατανοούμε ότι αφενός τα οικονομικά μοντέλα είναι πολύ ευαίσθητα στην παραδοχή του τζίρου και κατά δεύτερον ότι οι εκτιμήσεις του food cost έχουν να κάνουν με την διαχείριση του καταστήματος. Άρα εξαιρετικά σημαντικό παράγοντα στην αξιολόγησή μας θα πρέπει να λάβουμε την ποιοτική αξιολόγηση της εκάστοτε εταιρείας, όπως πόσο δυνατό είναι το brand name της και πόσο θα συμβάλλει στην προσέλκυση πελατείας, όπως και την ικανότητά της για αρχική και συνεχή εκπαίδευση και υποστήριξη, ώστε να διασφαλισθεί η αποδοτική – και άρα κερδοφόρα – πορεία του καταστήματός μας. Πάει λοιπόν περίπατο και ο μύθος για το ότι το franchise κοστίζει.
Είναι πλέον μονόδρομος η επιλογή του franchising σε μια αγορά που είναι άκρως ανταγωνιστική και για να επιτύχεις χρειάζεσαι μια σειρά από προϋποθέσεις που μόνο το franchising μπορεί να παρέχει, κάνοντάς το κατάστημά σου στιβαρό στις διακυμάνσεις της αγοράς, αποτελεσματικό στην διαχείριση, αποδοτικό στα νούμερα.