Δεν υπάρχει Έλληνας, σκεπτόμενος πολίτης, που το τελευταίο διάστημα να μην έχει προβληματιστεί στο έπακρο για το μέλλον το δικό του και της χώρας. Η ανευθυνότητα, η ατολμία και η ανικανότητα των πολιτικών ηγεσιών, που σέρνουν επί δεκαετίες τη χώρα σε ένα φαύλο κύκλο αναχρηματοδοτήσεων των δανειακών της υποχρεώσεων, μας βούλιαξαν για τα καλά σε μια κινούμενη άμμο μόνιμης ύφεσης, όπου όποια μέτρα και να πάρουν μας σπρώχνουν ακόμα πιο βαθιά σε προσωπικά, οικογενειακά και εθνικά αδιέξοδα. Οι εγωιστικές και προσωπικές επιδιώξεις των ψευτο-βουλευτών και φευτο-υπουργών δημιουργούν φραγμούς για κάθε ουσιαστική και ριζική μεταρρύθμιση που θα μπορούσε, ίσως, να μας βγάλει από το τούνελ της κρίσης. Εξάρθρωσαν και εκμηδένισαν ακόμη και τις λέξεις και τη σημασία τους, η μεταρρύθμιση ως όρος αφορά μια σειρά από νέες ενέργειες με σκοπό μια καλύτερη κατάσταση, γι αυτούς δεν είναι τίποτα άλλο παρά διατήρηση της όποιας μάζας ψηφοφόρων τους, μνημονιακές επιταγές δήθεν λιτότητας και φοροεπιδρομές άνευ προηγουμένου.
Οι πολιτικοί αρχηγοί και οι παρατρεχάμενοί τους, αλλάζουν καρέκλες μεταξύ τους, άλλα υπόσχονται, άλλα έχουν στο μυαλό τους και άλλα κάνουν. Υπουργοί που δεν έχουν ιδέα από οργάνωση, βουλευτές που πληρώνονται αδρά μόνο για να εμφανίζονται στα κανάλια. Ένας ευρύτερος κυβερνητικός φορέας και ένας δημόσιος οργανισμός, χωρίς στόχους και συστήματα, που αυτοδιοικείται και αυτοδιαχειρίζεται, όπως το πλέον κακοήθες καρκίνωμα.
Ένα τσούρμο άχρηστοι, που τους ψηφίζουμε άλλοτε ελπίζοντας και άλλοτε μετά από προεκλογικές πλύσεις εγκεφάλου, πάντα μη έχοντας μια εναλλακτική, πάντα περιμένοντας στον καναπέ μας να έρθει θεόσταλτος ένας σωτήρας – ηγέτης και το μόνο που καταφέρνουμε (πάλι καλά!) να ποστάρουμε μια άποψη ή να κατέβουμε σε μια συγκέντρωση.
Όσο θεωρούμε ότι η διακυβέρνηση είναι θέμα πολιτικών επιστημών, όσο διατηρούμε ελπίδα στα ίδια πολιτικά συστήματα και φορείς, τόσο θα υπομένουμε τα ίδια και τα ίδια. Μόνη δυνατότητα είναι η εκ των έσω αλλαγή. Καλώς ή κακώς οι εκλογές πλησιάζουν και η ενεργός συμμετοχή μας στα δρώμενα της χώρας αποτελεί ύψιστη αναγκαιότητα.
Από την άλλη, το ένα τρίτο του πληθυσμού είναι βυθισμένο στην ανεργία και ένα άλλο τρίτο αγωνίζεται να συντηρηθεί, με σκέψεις για μια δική του επιχείρηση ή για ένα μέλλον μακριά από δω.
Επανερχόμενοι στο κύριο θέμα μας, μετά από ένα μακρύ πρόλογο, αυτό του franchising και μετά από 3 παγωμένες εβδομάδες, διαπιστώσαμε την αντοχή της Μικρής Εστίασης και μόνο σε όσα καταστήματα είναι ενταγμένα σε δίκτυα franchise, τα οποία και σημείωσαν μικρή πτώση κύκλου εργασιών της τάξεως του 30%. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει για άλλη μια φορά τα πλεονεκτήματα του franchising, αν και επικεντρωμένα σε μια μόνο επιχειρηματική κατηγορία.
Με το άνοιγμα των τραπεζών και την ομαλότητα μετά την αποφυγή του grexit, η αγορά θα συνεχίσει να αναπνέει, σαφέστατα πληγωμένη από το σοκ που υπέστη και η μεταδημοψηφισματική περίοδος θα συνεχίσει για κάμποσο, μέχρι να έρθουμε στην ευχάριστη θέση να ελπίζουμε για ένα καλύτερο νέο έτος και να ξανα-ξεκινήσουν οι συζητήσεις και οι αναλύσεις ότι η ύφεση περνά.
Μέχρι να δούμε κάποια πρώτα σημάδια ανάπτυξης, ο χρόνος θα κυλίσει και πολλοί από ‘μας δεν μπορούν να μείνουν άπραχτοι. Τυχεροί όσοι, ναι μεν άνεργοι, αλλά με κάποια δυνατότητα επένδυσης, όπως και όλοι όσοι είναι κακο-αμειβόμενοι ή έστω έχουν μεγαλύτερες ανάγκες από αυτές που μπορούν να καλύψουν σήμερα μέσω της απασχόλησής τους και μπορούν να επενδύσουν σε κάποιο franchise.
Ωστόσο, είναι φανερό ότι μη εμπορικά concepts, με προϊοντικά μίγματα που απευθύνονται σε λίγους, είτε λόγω target group, είτε λόγω υψηλών τιμών, όπως και υψηλές επενδύσεις που χρειάζονται αρκετά χρόνια για απόσβεση και αυτό υπό κανονικές συνθήκες, που σήμερα δεν υφίστανται, δεν έχουν προοπτικές στη παρούσα φάση.
Διαφοροποίηση μέσω καινοτομίας, χαμηλές τιμές, ευρύ πελατειακό κοινό και all day λειτουργία αποτελούν τα τέσσερα θεμελιώδη κριτήρια επιλογής concept για την επόμενη περίοδο.
Η Μικρή Εστίαση παραμένει όχι μόνο στο προσκήνιο, αλλά αναδεικνύεται ως η ηγέτιδα τάση στην αγορά.
Δικαιοδόχοι που απασχολούνται ενεργά στις επιχειρήσεις τους, αλλά και δικαιοπάροχοι που αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους.
Ειλικρίνεια, πραγματική υποστήριξη και ανθρώπινες σχέσεις, μακριά από το δήθεν και το επίπλαστο, μακριά από υπερβολικά και εγωιστικά οράματα, υπερβολικές υποσχέσεις για ROI, για εισοδήματα άνευ εργασίας και ταχύτατες αποσβέσεις.
Λιτή οργάνωση, με τον επιχειρηματία, δικαιοδόχο και δικαιοπάροχο, να αναλαμβάνει συγκεκριμένες αρμοδιότητες και όχι μόνο επιτελικό καθήκον, επιχειρήσεις προετοιμασμένες με anti-crisis πλάνα.
Πλήρη αξιοποίηση κάθε διαθέσιμου τεχνολογικού μέσου για εντονότερη προβολή και καλύτερη οργάνωση, διατηρώντας στο ελάχιστο λειτουργικά κόστη και επενδύσεις.
Συμπίεση λειτουργικών, αρχής γενομένης από τα υφιστάμενα μισθώματα, τα οποία πρέπει να εκλογικευθούν και ταυτόχρονα παρουσιάζεται και ευκαιρία να καλύτερες εμπορικές θέσεις, τόσο για τα υφιστάμενα καταστήματα, όσο και για τα νέα.
Σωστή αξιοποίηση του διαδικτύου, όχι μόνο για περιστασιακούς διαγωνισμούς στα κοινωνικά δίκτυα κ.ο.κ., αλλά πολύ πιο σοβαρά, με καθορισμένα πλάνα και κινήσεις, με τις ελάχιστες επενδύσεις για online πωλήσεις και για αλληλεπίδραση με τους πελάτες.
Ανάπτυξη εκτός συνόρων για τις δικαιοπάροχες εταιρείες, αναζητώντας σωστούς συνεργάτες – master franchisees, με δυνατότητες να δημιουργήσουν σοβαρά δίκτυα στις χώρες τους.