Με αφορμή ένα καθ' όλα έγκυρο και σοβαρό δημοσίευμα, παίρνουμε αφορμή για τις αλυσίδες που αναπτύσσονται μέσω συμβούλων – αλλά όχι πάντα μέσω αυτών, ξεκινώντας από 3D σχέδια, το κατά το άρθρο virtual concept.
Ωστόσο, έχουμε δει κατά τα 15 χρόνια της ενασχόλησής μας πολλές αλυσίδες να έχουν γιγαντωθεί ξεκινώντας από ένα κατάστημα και ποιά τελικά είναι η διαφορά του ένα από το κανένα;
Σαφέστατα υπάρχει διαφορά, τεράστια μάλιστα. Όταν δεν έχεις κανένα κατάστημα δεν έχεις οδηγήσει το ΙΧ σου, έχεις μείνει μόνο στα μαθήματα οδήγησης, δεν έχεις τεστάρει προμηθευτές, προϊόντα, κατασκευαστές, αρχιτέκτονα κ.ο.κ. Αν, δε, συνειδητοποιήσει κανείς ότι στο 99% των περιπτώσεων το πρώτο κατάστημα και εν γένει η πρώτη επιχείρηση χαρακτηρίζεται από σειρά βρεφικών αστοχιών, πόσο μάλλον...
Όμως, εδώ είναι και η ειδοποιός διαφορά, όταν ο δικαιοπάροχος διαθέτει εμπειρία, διαθέτει παρόμοια καταστήματα και μάλιστα πιο σύνθετα σε προϊόντα και κατασκευές, όταν έχει αποδείξει την αξία τους στην αγορά, τότε είναι πολύ πιο σοβαρός αυτός και το virtual concept του σε σχέση με κάποιον άλλο που διαθέτει ένα και μόνο κατάστημα, λιγότερο ή περισσότερο επιτυχημένο, καθώς α/ μπορεί το πιλοτικό να μην είναι επιτυχημένο και μάλιστα σήμερα ελάχιστα concepts έτους μπορούν να αποδείξουν με νούμερα την αξία τους και β/ η επιτυχία του πιλοτικού μπορεί να είναι τυχαία λόγω θέσης, κάτι που ισχύει κυρίως σε πιάτσες εστίασης.
Κατ' εμάς, το θέμα θα πρέπει να εστιάζεται στην φερεγγυότητα και στην δέσμευση του δικαιοπαρόχου. Η ίδια η ιστορία του και το επιχειρηματικό παρελθόν του, όπως και η κουλτούρα που διέπει τις σχέσεις του με τους δικαιοδόχους του.
Έχοντας υποστηρίξει πολλά πολλά δίκτυα, από το chillbox που ξεκίνησε από ένα franchise κατάστημα στη Πάτρα, μη έχοντας να επιδείξει στοιχεία, ένα κατάστημα μηνών που «στήριξε» μια μεγαλειώδη ανάπτυξη - στην ουσία ένα ακόμη virtual concept, αλλά με την εμπειρία, τεχνογνωσία, υποστήριξη της μητρικής ΔΩΔΩΝΗ ΠΑΓΩΤΑ ή ακόμη και από τα BANKIE που ξεκίνησαν τίμια, από 3D και διαθέτουν σήμερα 4 καταστήματα και συνεχίζουν να αναπτύσσονται με εμπειρία της διοικητικής ομάδας και κυρίως με δέσμευση για συνεχή βελτίωση, καταλήγουμε εμπεριστατωμένα ότι φάουλ είναι να λες ότι έχεις δίκτυο, ότι είσαι master franchise, ότι τις επόμενες ημέρες ξεκινά στρατιά καταστημάτων. Δεν είναι φάουλ να λες ότι ξεκινάς τώρα, είσαι αυτός που είσαι, δεν υπόσχεσαι τίποτα και προσφέρεις αυτά τα μετρημένα πράγματα, με πλήρη διαφάνεια και με ευελιξία για τους δικαιοδόχους σου.
Επιπροσθέτως, όταν υπάρχει σύμβουλος στη μέση, υπάρχει και μια ελάχιστη διασφάλιση ότι κάποια πράγματα έχουν γίνει σωστά, αντίθετα με την περίπτωση όπου ο δικαιοπάροχος το προσπαθεί μόνος του.
Βέβαια, να συμφωνήσω όπως και στην αρχή, έχει παραγίνει τελευταία το κακό, καθώς σύμβουλοι αλλά και μόνοι τους εν δυνάμει δικαιοπάροχοι προσπαθούν να πλασάρουν στην αγορά συστήματα αδιάφορα και κυρίως χωρίς υποδομές γνώσης και υποστήριξης.
Καταλήγοντας, να ευλογήσουμε τα γένια μας και να επισημάνουμε τον ρόλο του συμβούλου και των μέσων ενημέρωσης, των περιοδικών και των portals, που αφυπνίζουν τους επενδυτές – ενδιαφερόμενους επιχειρηματίες και ταυτόχρονα τους παρέχουν μια σειρά από κατευθυντήριες οδηγίες και checklists για την αξιολόγηση των προτάσεων franchise.